
Japonya’dan gelen etraf dostu plastik inovasyonu, mikroplastik problemine son verebilir
Geleneksel plastiklerin en büyük avantajı, moleküllerini bir ortada tutan güçlü kovalent bağlar sayesinde inanılmaz dayanıklılığa sahip olmalarıdır. Bu dayanıklılık özellikleri, plastikleri ambalajlamadan oyuncaklara kadar günlük hayatımızın vazgeçilmez bir kesimi haline getirdi. Lakin tıpkı dayanıklılık, kullanım ömrü sona eren plastik eserlerin doğada yüzlerce yıl boyunca parçalanmadan kalmasına ve vakitle mikroplastiklere dönüşerek insan sıhhatinden deniz hayatına kadar birçok alanda tehlikeli tesirler yaratmasına neden olmakta.
RIKEN araştırmacıları, supramoleküler polimerler olarak bilinen materyal sınıfından yararlanarak tahlil geliştirdi. Bu gereçler, yapışkan notlarda olduğu üzere geri dönüşümlü bağlara sahip olup, yapıştırılıp çıkarılabilen ve tekrar kullanılabilen özelliklere sahip. Bilim insanları, çeşitli molekülleri inceledikten sonra yaygın bir besin katkı unsuru olarak kullanılabilen sodyum hekzametafosfat ve gübrelerde yaygın olarak bulunan guanidinyum iyonlarına dayalı monomerlerin ülkü kombinasyonu olduğunu keşfettiler.

Araştırmacılar, laboratuvar testlerinde yeni plastik materyalin olağan kullanım sırasında klâsik plastikler kadar sağlam olduğunu, yanıcı olmadığını ve şeffaf özellikler gösterdiğini doğruladılar. Fakat bu çeşit çözünebilir plastiğin karşılaştığı en büyük zorluk, istemeden tuzlu su üzere katalizörlerle temas etmesi durumunda vaktinden evvel parçalanma riskidir. Araştırma takımı bu sorunu hidrofobik kaplamalar kullanarak çözdü. Bu kaplamalar materyalin erken parçalanmasını önlerken, atılmak istendiğinde yüzeydeki kolay bir çizik tuzlu suyun içeri girmesine ve gerecin süratle çözünmesine imkan tanıyor.
Geleneksel plastiklerin bilakis, RIKEN’in geliştirdiği bu yeni materyal çözündüğünde mikroplastik bırakmamakta. Bunun yerine bitkiler ve mikroorganizmalar için besin olan azot ve fosfora dönüşmektedir. Bununla birlikte, araştırmacılar bu elementlerin çok ölçüde salınımının da etrafa ziyan verebileceğini belirterek en ülkü tahlilin bu materyallerin özel tesislerde geri dönüştürülerek içerdikleri pahalı elementlerin gelecekte kullanılmak üzere geri kazanılması olduğunu belirttiler.